Η χώρα μας βρίσκεται στο επίκεντρο του Θαλάσσιου τουρισμού. Στο επίκεντρο των ανθρώπων της θάλασσας που επιλέγουν κάθε χρόνο τις διακοπές τους με το δικό τους σκάφος ή με νοικιασμένο. Η Λευκάδα ακόμη περισσότερο από κάθε άλλο νησί στο Ιόνιο.
Όλοι όσοι έχουν σκάφος, είτε μικρό, είτε μεγαλύτερο αντιμετωπίζουν το νόμο 1136Β/1997 του Γενικού Κανονισμού Λιμένα που αφορά τις λεμβουχικές εργασίες, κοινώς τους καβοδέτες που συναντούν στα περισσότερα λιμάνια.
Ένας νόμος που η χρησιμότητά του αφορά κυρίως τα μεγάλα πλοία με χοντρούς κάβους και που σε κάθε περίπτωση μπορεί να βοηθήσει στο να μπουν κανόνες ενώ προστατεύει και όλους τους εργαζόμενους που ασχολούνται με καβοδεσίες. Σε αυτή την περίπτωση όλα καλά. Όταν όμως ο καπετάνιος με το μικρό σκάφος που μπορεί να δέσει μόνος τους σε κάθε λιμάνι δέχεται και το χαράτσι των καβοδετικών τελών τα πράγματα αλλάζουν. Προκαλούνται εμπόδια στο τουριστικό προϊόν που προσφέρει η θάλασσα και ανασταλτικό παράγοντα να θέλει να επισκεφθεί τις θάλασσες της χώρας μας.
Και εδώ ξεινούν τα προβλήματα ακόμη και για το γεγονός της απίτησης των χρημάτων από καβοδέτες πριν την αναχώρηση από το λιμάνι του σκάφους όταν ο νόμος μιλάει για “από ξηράς πρόσδεση και λύση των πλοίων. Επίσης σημαντικό είναι η έκδοση όλων των νόμιμων παραστατικών απέναντι στους ανθρώπους που πληρώνουν οι οποίοι πρέπει να γνωρίζουν και τι πληρώνουν. Να υπάρξει δηλαδή συγκεκριμένος και σταθερός τιμοκατάλογος. Και φυσικά και πολλά άλλα που συμβαίνουν στα λιμάνια όταν φτάνουν από μικρά μέχρι μεγαλύτερα κρουζιεράδικα ..
Το Λιμενικό ταμείο κάθε δήμου, και πολύ περισσότερο της Λευκάδας, δεν είναι άμοιρο ευθυνών. Δεν γίνεται να μην προστατεύεται ο θαλάσσιος πελάτης που έχει επιλέξει το νησί μας.
Kαι σαφώς ο Νόμος αυτός θα πρέπει να αναπροσαρμοστεί ώστε ο καθένας που μπορεί να δηλώνει καβοδέτης, ανά την Ελλάδα, να μην μπορεί να λειτουργεί ανεξέλεγκτα και να δημιουργεί προβλήματα στο τουριστικό μας προϊόν.
Φώτο Ρεπορτάζ Διονύσιος Κούρτης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου