Ο “Άλλος Άνθρωπος”... Ποιος Είναι;

Δε θέλουμε να πιστέψουμε ότι μπορεί να συμβαίνει αυτό που τώρα βγαίνει στη δημοσιότητα... Ότι δηλαδή η “κοινωνική κουζίνα” από πίσω είχε τρεις λογαριασμούς, οι οποίοι τροφοδοτούσαν κάποιες... τσέπες, αλλά και εταιρείες στοιχημάτων! 

Χάνεται, δυστυχώς, η εμπιστοσύνη του κόσμου απέναντι στη φιλανθρωπία... Ποιος είναι ο “Άλλος Άνθρωπος” που κατηγορείται και ελέγχεται για το “ξέπλυμα βρόμικου χρήματος”; Και πού είναι το κράτος, ώστε αυτού του είδους οι “φιλάνθρωποι” να μη χρειάζονται, γιατί σε μια κοινωνία που σέβεται τον εαυτό της δεν υπάρχουν ούτε άστεγοι, ούτε πεινασμένοι... Και αν υπάρξουν, τότε αυτομάτως ένας ολόκληρος μηχανισμός του κράτους και των υπηρεσιών του ενεργοποιείται σε χρόνο-ρεκόρ και τους προσφέρει στέγη, τους προσφέρει τρόφιμα, τους προσφέρει πολύτιμες υπηρεσίες υγείας και πρόνοιας, πριν προλάβουν να εξελιχθούν σε ανθρώπινα “κουρέλια”, στο λεγόμενο κοινωνικό περιθώριο..

Θέλουμε να πιστεύουμε... Όμως... 

Η αλήθεια είναι ότι, όταν μία τόσο μεγάλη φιλανθρωπική οργάνωση έχει μέχρι σήμερα ταΐσει χιλιάδες πεινασμένους συνανθρώπους μας και εξακολουθεί να τους ταΐζει με εκατομμύρια μερίδες φαγητού, δε θέλουμε να πιστέψουμε ότι μπορεί να συμβαίνει αυτό που τώρα βγαίνει στη δημοσιότητα... Ότι δηλαδή η “κοινωνική κουζίνα” από πίσω είχε τρεις λογαριασμούς, οι οποίοι τροφοδοτούσαν κάποιες... τσέπες, αλλά και εταιρείες στοιχημάτων! 
Και ας εξακολουθήσουμε να πιστεύουμε πως δεν είναι έτσι τα πράγματα... Αλλά είτε είναι, είτε δεν είναι (ας μη δικάζουμε εμείς), είναι απολύτως σίγουρο πως όπου υπάρχουν άστεγοι, όπου υπάρχουν πεινασμένοι, όπου υπάρχουν φουκαράδες, όπου υπάρχουν εξαθλιωμένοι, θα υπάρχουν πάντοτε και κάποιοι “αρουραίοι”, που θα βγαίνουν από τις τρύπες τους για να βρουν τα θύματά τους... Να εκμεταλλευτούν τον ανθρώπινο πόνο. Να πουλήσουν αγιοσύνη, καλοσύνη, φιλανθρωπία, “καλή ψυχή”, “πίστη στον Θεό” και πάει λέγοντας, αλλά πίσω απ’ όλα αυτά να κάνουν αρπαχτές, για να θησαυρίσουν, εκμεταλλευόμενοι τη φτώχια και την κακομοιριά των ανθρώπων... 

Είναι θέμα πολιτικής... 

Τελικά, όλα είναι θέμα πολιτικής... Τι θέλεις για τους πολίτες που ζουν στη χώρα σου; Να υπάρχουν στρατιές ανέργων; Χιλιάδες άστεγοι; Χιλιάδες πεινασμένοι; Να αφήνεις ως κράτος την τάδε ή τη δείνα οργάνωση να ασχολείται με το φαγητό τους; Κι εσύ ως κράτος να είσαι απλά ο θεατής; Ή να δίνεις κατά καιρούς κάποιες επιχορηγήσεις προς αυτές τις οργανώσεις; Ή μήπως θέλεις οι πολίτες σου να έχουν ίσα δικαιώματα στη ζωή και τη δουλειά; Να έχουν δουλειά, ώστε να μη στερούνται οι οικογένειές τους το φαγητό, που είναι αδιανόητο να το στερείται έστω και ένας άνθρωπος στον 21ο αιώνα; Να μη χρειάζονται οργανώσεις. Να έχουν τη δυνατότητα να εργάζονται και να στέκονται αξιοπρεπώς στα πόδια τους. Και να ξέρουν πως σε μία δύσκολη στιγμή, πάντα θα υπάρχει το κοινωνικό κράτος. Η δημόσια και δωρεάν Υγεία. Πάντα θα υπάρχουν κρατικές κοινωνικές δομές για να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους σε κάθε άνθρωπο που θα βρεθεί σε μία δύσκολη κατάσταση... Άρα, όλα τελικά είναι ζητήματα που άπτονται της πολιτικής μιας χώρας και ασφαλώς του οικονομικού συστήματος πάνω στο οποίο αυτή στηρίζεται... 

Φώτο  Ρεπορτάζ   Διονύσιος  Κούρτης