Σάββατο, 22 Απριλίου 2017

Όλα Έτοιμα για την Πανήγυρη του Μοναστηριού του Αγίου Γεωργίου στα Κολυβάτα Λευκάδας - Πλούσιο Φώτο Ρεπορτάζ

1_μοναστηρι_αγιου_Γεωργιου_Σκαρων
Η ίδρυση του Μοναστηριού ανάγεται στον 15ο τουλάχιστον αιώνα και όχι το 1611 όπως έχει περάσει στην τοπική ιστοριογραφία
Πάνω σε ένα συνεργείο που καθάριζε ενόψει της πανήγυρης το ιστορικό Μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου πέσαμε χθες το μεσημέρι κι ενώ βρισκόμαστε καθ΄ οδόν για το πανέμορφο, ιδιαίτερα την εποχή αυτή που τα αιωνόβια ρουπάκια έχουν πρασινίσει και πάλι για τα καλά, δάσος των Σκάρων. Το Μοναστήρι βρίσκεται στους δυτικούς πρόποδες του δάσους, λίγο πιο πάνω από τον οικισμό Κολυβάτα Αλεξάνδρου, και η παμπάλαια στράτα κτηνοτρόφων που περνά ξυστά από το Μοναστήρι είναι αναγκαστικό πέρασμα για τους Σκάρους.
5_μοναστηρι_αγιου_Γεωργιου_Σκαρων
Μετά το κόψιμο των θάμνων φάνηκαν και πάλι σε όλης τους τη μεγαλοπρέπεια τα χαλάσματα του ιστορικού μοναστηριού. Μέλη του Συλλόγου Επαγγελματιών και Προστασίας Περιβάλλοντος Νικιάνας είχαν φροντίσει τις προηγούμενες μέρες για το κόψιμο των χόρτων και τον καθαρισμό του καθολικού της Μονής.
Σήμερα Σάββατο στις 5.00 το απόγευμα θα γίνει εσπερινός και αύριο Κυριακή του Θωμά 23 Απρίλη θα τελεστεί στις 7.30 το πρωί Όρθρος και θα ακολουθήσει Θεία Λειτουργία ιερουργούντος του Μητροπολίτη Λευκάδας και Ιθάκης  κ. Θεοφίλου. Παράλληλα θα λάβει χώρα και τις δυο μέρες η εκδήλωση «Σκάροι. Ένα δάσος θυμάται, ένα δάσος ελπίζει» που διοργανώνει ο Σύλλογος Επαγγελματιών και Προστασίας Περιβάλλοντος Νικιάνας. 
2_μοναστηρι_αγιου_Γεωργιου_Σκαρων

ΠΩΣ ΝΑ ΠΑΤΕ:
Όσοι πάτε από τη Νικιάνα, θα πρέπει να στρίψετε αμέσως μετά τη στροφή στο Λιμνί, όταν αρχίζει η ευθεία της Νικιάνας, δεξιά και να ακολουθήσετε το δρόμο για Άγιους Πατέρες – Κολυβάτα – Αλέξανδρος (υπάρχει σήμανση). Θα περάσετε το μοναστήρι των Αγίων Πατέρων ακολουθώντας ευθεία πορεία, θα ανεβείτε τις βόλτες και αφού φτάσετε στο ίσωμα, στην περιοχή «Ξήλωμα», θα πρέπει να στρίψετε στον δεύτερο δρόμο αριστερά (ο πρώτος δρόμος οδηγεί στους Σκάρους), εκεί που υπάρχει η πινακίδα για το Μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου.
13_μοναστηρι_αγιου_Γεωργιου_Σκαρων
Θα συνεχίσετε τον ασφαλτοστρωμένο δρόμο και μετά από καμιά διακοσαριά μέτρα στη διχάλα που κάνει ο δρόμος θα στρίψετε και πάλι αριστερά στον χωμάτινο δρόμο που βγάζει στο μοναστήρι. Ο δρόμος είναι βατός και καλά θα είναι να παρκάρετε στο δρόμο πριν το μοναστήρι.
11_μοναστηρι_αγιου_Γεωργιου_Σκαρων
Όσοι πάτε από το δρόμο Λευκάδα – Σφακιώτες θα πρέπει να στρίψετε στην πλατεία των Λαζαράτων αριστερά και να ακολουθήσετε το δρόμο για Αλέξανδρο – Πλατύστομα (υπάρχει σήμανση). Όταν φτάσετε στο παλιό Δημοτικό Σχολείο Αλεξάνδρου στρίβετε αριστερά με κατεύθυνση τα Κολυβάτα. Θα παρακάμψετε τον οικισμό και θα συνεχίσετε για Νικιάνα. Στον πρώτο δρόμο που θα συναντήσετε θα στρίψετε δεξιά (υπάρχει αν προσέξετε πινακίδα).
12_μοναστηρι_αγιου_Γεωργιου_Σκαρων
Θα συνεχίσετε τον ασφαλτοστρωμένο δρόμο και μετά από καμιά διακοσαριά μέτρα θα στρίψετε αριστερά στον χωμάτινο δρόμο που βάζει στο μοναστήρι.

ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ
(Πετρής Ν., Παρνασσός, Τεύχος 4 (Έτος H), σελ. 312-313)
Η επ΄ ονόματι του αγίου Γεωργίου τιμωμένη εις τους Κάρους (εκ του υπερκείμενου αυτής δασώδους άμα και υψηλού όρους: Κάρων) κειμένη επί τη δυσμική κατωφερεία αυτού περιορίζεται απανταχόθεν υπό των ιδίων κτημάτων. Η δε ίδρυσις αυτής ανάγεται κατά την ομολογίαν του εριτίμου αυτής Ηγουμένου ιερομονάχου Γρηγορίου Σούντια εις την βυζαντιακήν περίοδον, ως μαρτυρούσι τα λείψανα των ποικίλων εν αυτή κτισμάτων1. Παρεκτός τούτου υπάρχουσι διάφορα συμφωνητικά, ων τα μεν φέρουσιν άνωθεν, τα δε κάτωθεν ιταλικήν επικύρωσιν από χρονίας 27 Ιουλίου 1768 s. m. (=sua manu ιδία χειρί).
3_μοναστηρι_αγιου_Γεωργιου_Σκαρων
αον) Τουρκικά βον) συμφωνητικά ελληνιστί, ων το μεν πρώτον χρονολογείται από του 1514 και περιέχει αφιερώσεις και βεβαιώσεις κτημάτων κληροδοτουμένων τη μονή· το δε γον από του 1642 και 1655 είναι χοτζέτια (αποδείξεις). Υπάρχει και αντίγραφον παλαιού κτηματολογίου έχον ως εξής «Νότα ότι χοράφια αμπέλια ελιές πορικά και άλλο που ποσεδέρι (κέκτηται)» το μοναστήριον του αγίου Γεωργίου στους Κάρους
»Χοράφια αμπέλια ελιές =
»κάδους = τζαπιό = ρίζες (ήτοι τα δένδρα)
»φόρτωμα (εξ οκτώ μέτρων τουτέστι κοιλά τέσσερα)
»ημερομίσθιον (ο χώρος δήλον ότι, ον δύναταί τις να σκάψη εν μια ημέρα)».
14_μοναστηρι_αγιου_Γεωργιου_Σκαρων
Το νυν προσωπικόν της μονής αυτής συναποτελείται εκ πέντε μοναχών, δύο δοκίμων και τριών υπηρετών, συνδιαιτάται δε μετ΄ αυτών και εις δασοφύλαξ στρατιώτης. Η δ΄ ενιαυσία πρόσοδος των κτημάτων της Μονής συνισταμένων εις σταφιδαμπέλους, αμπέλους και ολίγα ελαιόδενδρα, ανέρχεται εις τετρακισχιλίας δραχμάς, ων βεβαία προαγγέλλεται η επαύξησις χάρις εις τον Ηγούμενον κ. Γρηγόριον Σούντιαν, τον και υπέρ της ευπρεπείας καθόλου της μονής αόκνως εργαζόμενον.
______________________________ 1 Περί τούτου μέλλομεν να προαγάγωμεν εις φως τα δέοντα, οπόταν αναγνώμεν τον κώδικα και πάντα τα οικεία έγγραφα της μονής, φυλασσόμενα εν τη οικία του Ευπατρίδου κ. Επαμ. Κόνδαρη, πρώην αρεοπαγίτου.
______________________________


ΣΗΜΕΙΩΣΗ:
Στο πιο πάνω άρθρο του στο έγκριτο περιοδικό «Παρνασσός» ο γυμνασιάρχης Νικολάος Πετρής, που ερεύνησε τα αρχεία του μοναστηριού το 1883, γράφει καθαρά ότι βρήκε έγγραφα, και δη συμφωνητικά, γραμμένα στα ελληνικά με αφιερώσεις και βεβαιώσεις κτημάτων που κληροδοτούνταν στο Μοναστήρι και ότι το πρώτο χρονολογείται από το 1514. Ως εκ τούτου το 1611 που αναφέρει ως χρονολογία ίδρυσης του μοναστηριού ο Κωνσταντίνος Μαχαιράς στο σύγγραμά του «Ναοί και Μοναί της Λευκάδος» (Βιβλιοθήκη Ιστορικών Μελετών, Αθήναι 1957) και ισχυρίζεται και ο Πάνος Ροντογιάννης στο εκτενές σύγγραμά του «Ιστορία της Νήσου Λευκάδος» (Εταιρεία Λευκαδικών Μελετών, Αθήνα 1980) καθώς και άλλοι μετέπειτα, που φαίνεται να θεωρούν την ημερομηνία αυτή ως απολύτως εξακριβωμένη και απλώς την αντιγράφουν, δεν ισχύει. Αυτό το επισήμανε πρώτος ο συγχωριανός μας φιλόλογος Σπύρος Σούνδιας, στο βιβλίο του «Άνθρωποι και τόποι της πατρίδας μου» (Αθήνα 1999), όπου και εκφέρει την άποψη ότι το μοναστήρι ιδρύθηκε σίγουρα πριν από το 1500 και ίσως τη βυζαντινή περίοδο.
7_μοναστηρι_αγιου_Γεωργιου_Σκαρων
Ο Πετρής σκόπευε να επανέλθει με άλλο σημείωμά του σχετικά με το μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου «οπόταν αναγνώμεν τον κώδικα και πάντα τα οικεία έγγραφα της μονής, φυλασσόμενα εν τη οικία του Ευπατρίδου κ. Επαμ. Κόνδαρη, πρώην αρεοπαγίτου», όπως γράφει στη σημείωση του άρθρου του στον «Παρνασσό». Δεν το έκανε όμως και δεν ξέρουμε το λόγο. Όπως δεν ξέρουμε επίσης γιατί φυλασσόταν ο «κώδικας του μοναστηριού» και κάποια άλλα σχετικά με το Μοναστήρι σημαντικά έγγραφα στην οικία του Επαμ. Κόνδαρη, πρώην αρεοπαγίτου, τη στιγμή που το προσωπικό της μονής την εποχή εκείνη, δηλαδή το έτος 1883, «συναποτελείται εκ πέντε μοναχών, δύο δοκίμων και τριών υπηρετών». Μαζί τους έμενε και ένας δασοφύλακας στρατιώτης που φύλαγε το δάσος των Σκάρων. Αν είναι έτσι, τότε τα πιο παλιά έγγραφα του μοναστηριού ενδεχόμενα να μην έχουν γίνει βορά των ποντικιών και της υγρασίας, αλλά να έχουν σωθεί και να βρίσκονται στο αρχείο του Κόνδαρη, το οποίο θα πρέπει να ψάξει κανείς και να δει που βρίσκεται. Ας ελπίσουμε να είναι έτσι και να βρεθούν πράγματι κάποτε στο αρχείο του Κόνδαρη.
8_μοναστηρι_αγιου_Γεωργιου_Σκαρων
9_μοναστηρι_αγιου_Γεωργιου_Σκαρων
10_μοναστηρι_αγιου_Γεωργιου_Σκαρων 

Φώτο   Ρεπορτάζ    Διονύσιος  Κούρτης 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου